unuturak yaşamak

insanların hayatlarını sürdürebilmesinin en önemli gerekliliklerinden biridir unutarak yaşamak. nefes alabilmenin, düşünebilmenin, kararlar alabilmenin, önünü görebilmenin en büyük şartıdır hatta. bir şeyleri unutmadan bunların hiç birini yapamazsınız. Allah ın en güzel hediyesi belki de.

canım böyle bir şey yazmak istedin lan napıyım, hem merak etmeyin lan nasıl olsa unutucaksınız okuduktan sonra.

şimdi bak mesela. hayatını bir düşün. yaptıklarını, çektiklerini, verdiğin kararları, pişmanlıkları , sevinçleri.hatalarını düşün mesela. var mı hayatımın hatası dediğin bir şey. yok tabii lan, kim bilir daha ne hatalar yapıcan, hayatının hatasıymış, geçicen o işi. bu cümlelerden hiç biri bir anlam ifade etmez insan hayatında çoğu zaman. çünkü unutmanın ana şartıdır alışmak.  evet kilit kelime bu sanırım: alışmak.

sen aslında unuttuğun şeylere alışmışsındır. daha dün mezun olmanın stresini yaşıyorken, bugün bu stresten uzaksın. her daim yeni bir şeye alışıyorsun yani.hayatına da devam ediyorsun yeni alışkanlıklarının çevresinde.

insanlar sonuçta acıyı da unuturlar, mutluluğu da,başarıyı da başarısızlığı da, aldanmışlığı da aldatılmışlığı da. hayatına devam etmek derken bunu kastetmiştim. insan için ne önü önemlidir ne arkası, ne arkada bıraktıkları, ne gelecekte karşısına geçecekleri. önemli olan  yeni alışacağı düzendir.

ha ben daha unutamadım diyorsan, ya yaptığın hatalardan daha büyük bir hatayı henüz yapmamışsındır, ya yaşadığın mutluluktan daha büyük bir mutluluk henüz yaşamamışsındır.

sonuç güzel olm. unutmadan yaşadığını düşünsene. o taşıdığın bagajı bir düşünsene. öyle yol alır mısınız ? benciliz olm insan olarak. o yükle yürünür mü yolda.. kimi kandırıyoruz...hepimiz ibneyiz bu bakımdan.

unutacağımız için de  nasıl olsa, sorumsuzluklarımızın, pisliklerimizin ardı arkası kesilmiyor. siktim öldü misali:)

bitti la güzel son cümle bulamadan..