mantıklı düşünüp mantıksız davranmak

geçen biri istemişti bu konu hakkında yazmamı.hazır okuyan biri varken kırmayalım :) ama cok matah bir şey beklemeyin.

şimdük mantık zaten apayrı bir konu. düşünebildiğin mantık nereden geliyor? mantıklı düşünmeyi nereden öğrendik? ya mantıklı dediğimiz şeyler tamamen mantıksızsa? mantık da içinde bulunduğumuz ortama göre şekilleniyor mu yoksa genel-geçer bir mantık süzgeçi var mı hayatta? bunlar hep cevap isteyen sorular ama hadi biz zararsız ya da yararlı  işe mantıklı , zararlı ya da yararsız işe de mantıksız diyelim , işimiz kolaylaşsın.:)

insanlar beyinleriyle düşünüp kalplerinin isteklerini de göz önünde tutarak hareket ederler. normalde süreç şöyle işler: beyin biraz düşünür , sonra kalbe sorar ne dersin mantıklı mı diye, kalp ona impulslarla cevap verir, bana uyar ya da uymaz diye , beyin de kalbin fikrini öğrendikten sonra,bu duyguları da kaale alarak bir karar verir ve fiziksel harekete döker bu duyguları ehuehuehue:)

bazen de beyin düşünmeden ,kalp sen sormadın ama ben söyleyeyim diye de haber yollar beyine. bu da normaldir.

bir de çok fazla başımıza gelen ama normal olmayan bir süreç görülebilir.  bu süreçte kalbin büyük bir puştluğu vardır. bazen kalp isteğinin olmasını o kadar çok ister ki beyine yolladığı impulsların şiddetini artırır da arttırır. beyin mantıklı düşünemez. amannn lanet olsun der. bu kalptir, ters gitmeyelim, başımı ağrıtır der ve düşünmeden he la he tamam diyerek kalbin baskıcı tutumuyla belirttiği duyguları fiziksel harekete döker. isteği yapan kalp olmasına rağmen , bütün sorumluluk her zamanki gibi beyindedir. aynı müdürünün senden işi hemen yapmanı istemesine rağmen,imza attığın her belgenin sorumluluğunun sende olması gibi. ama beyin de işin kolayını bulmuştur. hemen kalbi satar. yaaa napıyım o istedi der.çok istedi der. kalbe söz geçmiyor der. ama mahkemede suçlu beyindir onu da diyim:)

e sonra ne olur? genelde kalp yanılır, ceremesini beyin çeker. sonuç beyinle kalp koordinasyonsuz çalışırsa baş ağrır. yanlışlar çoğalır. bazen insan o kadar çok duygularıyla hareket eder ki reelden uzaklaşır. gerçekle bağlarını koparır.

kendimizi tanımak kendi elimizde. daha kendimize söz geçiremiyorken karşımızdaki insanlara nasıl söz geçiricez bunun muhakemesi yapılmalı.hayat duygulardan ibaret değil göründüğü üzere.

ole işte. mantıklı kararlar vermemiz dileğiyle..